572 713 508 lub 531 527 050 sekretariat@linde.waw.pl

W naszej Szkole każdy, kolejny rocznik ma swojego patrona.

Gebethner

2020 – Gustaw Adolf Gebethner

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2020 r.

w 1857 roku wraz ze swoim wspólnikiem, A. Robertem Wolffem, którego poznał podczas praktyk zawodowych, założył wydawnictwo i księgarnię przy ul. Krakowskie Przedmieście w Warszawie, którą następnie prężnie rozwijali.

Wydawnictwo Gebethner i Wolff postawiło sobie za cel promocję literatury i muzyki polskiej. Drukiem ukazały się w nim dzieła takich autorów jak Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Stefan Żeromski czy Bolesław Prus, ale też „Koziołek Matołek” Kornela Makuszyńskiego. Wydawało także utwory Fryderyka Chopina i Stanisława Moniuszki i innych kompozytorów. W 1868 roku Gebethner i Wolff zakupili „Kurier Warszawski” – było to pierwsze z poczytnych czasopism które wydawali.

Oprócz tej działalności, G. A. Gebethner aktywnie angażował się w życie społeczne i kościelne. Był m.in. sędzią handlowym, członkiem Komitetu Kasy Przemysłowców Warszawskich, członkiem Kolegium kościelnego parafii ewangelicko-augsburskiej. Za swoją działalność patriotyczną był trzykrotnie aresztowany i więziony w Cytadeli.

Oficyna Gebethner i Wolff działała do 1950 roku, kiedy władze odebrały jej licencję i zmusiły do likwidacji. Ostatnia księgarnia – antykwariat przy ul. Ząbkowskiej 3 – została zamknięta w 1973 roku.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
  2. https://www.rp.pl/Rzecz-o-historii/311169886-Gebethner-i-spolka-Historia-wielkiego-wydawnictwa.html
Anna Wazówna

2019 – Anna Wazówna

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2019 r.

Szwedzka księżniczka, która przybyła do Polski ze swoim bratem, Zygmuntem II Wazą, gdy został on wybrany królem Polski. Świetnie wykształcona i władająca czterema językami, towarzyszyła bratu na dworze, miała też na niego znaczny wpływ, w związku z czym na jakiś czas została zmuszona do opuszczenia kraju.

Anna Wazówna nigdy nie wyszła za mąż. Niezależność finansową zyskała dzięki nadanym jej przez króla starostwom: brodnickiemu i golubskiemu. Z jej inicjatywy przebudowano tamtejszy zamek w stylu renesansowym, założone też zostały ogrody zamkowe, w których uprawiała rośliny, w tym bardzo rzadkie, co odzwierciedlało jej zainteresowanie botaniką. Sfinansowała wydanie „Zielnika” prof. Szymona Syreniusza, stworzyła także własny zielnik. Przygotowywała lekarstwa i wśród mieszkańców podległych sobie starostw znana była z gotowości do pomocy będącym w potrzebie.

Została pochowana na cmentarzu ewangelickim w Brodnicy. Pierwszy pogrzeb, ze względu na jej wyznanie, był skromny. W 1636 roku król Władysław IV zorganizował uroczysty pogrzeb w Toruniu.

Imię Anny Wazówny nosiło Gimnazjum Żeńskie, założone po I wojnie światowej w Warszawie.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
  2. Bilski, „Słownik Biograficzny regionu brodnickiego”, Brodnica – Toruń 1991
burshe

2018 – Ks. bp Juliusz Bursche

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2018 r.

urodzony w Kaliszu w rodzinie o korzeniach niemieckich, z której wielu członków, w tym on sam, wybrało tożsamość polską. Studiował teologię ewangelicką w Dorpacie (dziś Tartu w Estonii). Zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Królestwie Polskim, a od 1920 roku w Polsce. Działalność kościelną łączył z zaangażowaniem politycznym na rzecz polskiej racji stanu. Wchodził w skład Tymczasowej Rady Stanu, został też delegowany przez rząd polski, jako rzeczoznawca ds. Mazur do komisji traktatowej w Paryżu, gdzie przyczynił się do przeprowadzenia plebiscytu na terenie Mazur w sprawie przyłączenia do Polski.

Jego liczne zasługi dla Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce obejmują redagowanie czasopisma „Zwiastun Ewangeliczny”, przyczynienie się do utworzenia Wydziału Teologii Ewangelickiej na Uniwersytecie Warszawskim, a także dbanie o interes polski na terenie Śląska i Mazur.

W latach 30. XX wieku wielokrotnie wyrażał zaniepokojenie coraz bardziej widocznym nazizmem. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany i osadzony w więzieniu w Berlinie, a następnie przewieziony do obozu w Sachsenhausen. Zmarł po torturach w szpitalu więziennym w Berlinie. Do końca odmawiał wyrzeczenia się polskości.

W 2017 roku Mennica Polska uczciła 500 lat Reformacji w Polsce wydaniem monety pamiątkowej z wizerunkiem biskupa Juliusza Burschego na rewersie.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
Mikołaj Rej

2017 – Mikołaj Rej

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2017 r.

syn szlachcica z księstwa Krakowskiego, Mikołaj Rej uczęszczał do szkół w Skalmierzu, Lwowie i Krakowie, nie zdobył jednak gruntownego wykształcenia – uważany jest raczej za niezwykle zdolnego samouka.

Znany przede wszystkim jako „ojciec literackiej polszczyzny”, Mikołaj Rej realizował reformacyjne ideały posługiwania się językiem narodowym, aby przekazywać ludziom ważne treści w zrozumiały dla nich sposób. Choć już wcześniej istnieli autorzy piszący po polsku, dla M. Reja był to świadomy wybór, co widać w jego słynnym stwierdzeniu, że „Polacy nie gęsi i swój język mają”. Podkreślił tu rezygnację z łaciny jako głównego języka używanego wówczas w literaturze i liturgii, na rzecz języka polskiego, w którym konsekwentnie tworzył swoje dzieła. Badacze podkreślają także, że język używany przez M. Reja zawiera często potoczne wyrażenia, tak by przypominał jak najbardziej współczesną mu polszczyznę.

Mikołaj Rej był autorem licznych dzieł, wśród których warto wymienić takie tytuły jak: „Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem” (1543), „Kupiec. Kształt a podobieństwo sądu Bożego Ostatecznego” (1543) oraz „Źwierciadło” (1568), którego część stanowi „Żywot człowieka poczciwego”. Teksty te poruszają kwestie obyczajowe, oraz zawierają wskazówki co do właściwego życia, opartego na fundamencie wiary chrześcijańskiej, a konkretnie protestantyzmu. Protestancka tożsamość Reja powodowała, że jego dziełach obecne są także wątki teologiczne.

Jako szlachcic i właściciel ziemski Mikołaj Rej zarządzał podległymi sobie terenami bardzo sprawnie. Aktywnie uczestniczył też w życiu kraju, biorąc udział w sejmach walnych, dbał też o wprowadzenie reformacji na swoich ziemiach.

Imię Mikołaja Reja nosiło otwarte w 1906 roku w Warszawie gimnazjum – istniejące nadal jako liceum.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
  2. „Polski Słownik Biograficzny”, https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/mikolaj-rey-z-naglowic-h-oksza-1505-1569-pisarz-poeta-prozaik-posel [dostęp z dn.: 27.03.2021]
Heweliusz

2016 – Jan Heweliusz

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2016 r.

syn bogatego przedsiębiorcy z Gdańska – piwowara i kupca zbożowego – studiował prawo na uniwersytecie w Lejdzie, a równocześnie rozwijał swoje zainteresowania optyką, mechaniką i matematyką. Po studiach podróżował po Holandii, Anglii i Francji, a w 1634 roku wrócił do Gdańska, gdzie przejął prowadzenie browaru ojca.

Stałe dochody pozwoliły mu spokojnie poświęcić się działalności naukowej. Jan Heweliusz założył w Gdańsku obserwatorium astronomiczne. Sam tworzył większość przyrządów takich jak lunety czy teleskop, które następnie wykorzystywał do prowadzenia swoich obserwacji. Był też specjalistą w zakresie tworzenia soczewek.

Jego obserwacje obejmowały powierzchnię księżyca, której poświęcił swoje pierwsze dzieło „Selenographia”. Z jego badań nad księżycem korzystał później I. Newton. Do obszaru jego badań należały także plamy słoneczne, pierścienie Saturna i księżyce Jowisza, odkrył też 9 komet i badał ich ruch. Jego dokonania naukowe były znane w całej Europie. Jan Heweliusz był członkiem Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Londynie i Towarzystwa Naukowego w Paryżu.

Czynnie angażował się w życie miasta. Był członkiem cechu piwowarów, a także ławnikiem, a w latach 1651-61 – głównym rajcą w Radzie Miejskiej Gdańska.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
  2. Jan Heweliusz – hasło w Encyklopedii PWN: https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Heweliusz-Jan;3911521.html [dostęp z dn.: 27.03.2021]
Wedel

2015 – Karol Ernest Wedel

Patronuje uczniom, którzy rozpoczęli naukę w 2015 r.

przemysłowiec pochodzenia niemieckiego. Do Polski przyjechał w 1845 roku, po wcześniejszych praktykach cukierniczych w Londynie i Paryżu, na zaproszenie Karola Grohnerta, z którym wszedł w spółkę. Sześć lat później otworzył własny sklep i fabrykę czekolady w Warszawie, przy ulicy Miodowej. Firma była rozwijana następnie przez kolejne pokolenia Wedlów (znany powszechnie podpis E. Wedel pochodzi od jego syna, Emila).

Dzięki zróżnicowanemu asortymentowi, obejmującemu zarówno słodkie wypieki, czekoladę twardą i do picia, oraz cukierki, interes sprawnie się rozwijał. Na tyle, że K. Wedel był w stanie wybudować wkrótce kamienicę przy ul. Wielkiej.

Opracowane na podstawie:

  1. Szturc, „Ewangelicy w Polsce. Słownik biograficzny XVI-XX w.”, Bielsko-Biała 1997
  2. Karol Wedel – artykuł w: https://warszawa.wikia.org/wiki/Karol_Wedel [dostęp z dn.: 27.03.2021]